Waarnemen, Bewustzijn en Golflengte

Tussen verschillende ogenschijnlijk op zichzelf staande verschijnselen begin ik nu een groeiende samenhang te ontdekken, doordat bewustzijn, toegang tot non-lokale informatie en waarnemen daar als een rode draad doorheen lopen. Als ik dat zo eens op een rij zet, dan merk ik dat mijn interesse daarvoor de laatste tijd in toenemende mate is gegroeid en dat ik daarbij verschillende dingen, die de laatste jaren binnen mijn blikveld komen of kwamen, telkens terug zie komen.

Die interesse is so wie so gebaseerd op de aanname, dat ons bewustzijn niet in onze hersenen zit, want dan zouden wij inderdaad ophouden te bestaan na de dood van onze hersenen zoals veel mensen denken, maar er komen steeds meer indicaties en bewijs, dat onze geest, onze ziel, ons Hogere Ik altijd bestaat als ons non-lokale bewustzijn, maar dat het eerder een raadsel is hoe zich dat verhoudt tot ons zintuiglijke waakbewustzijn via de hersenen.

Omdat dat grotendeels behandeld wordt in Hfdst 8 Wetenschap van Communicatie met Overledenen in het boek “The New Science of Consciousness Survival and the Metaparadigm Shift to a Conscious Universe” van Dr Alan Hugenot, heb ik dat hoofdstuk vertaald in het Nederlands. Daarin gaat hij in de eerste helft in op een aantal cases en de uitleg van Dr Hossack van ruim een eeuw geleden uit de sessies van de New Yorkse advocaat Dr Randall met het medium Emily French. In de paragrafen in de 2e helft vertelt Alan Hugenot over zijn eigen mediumschap na zijn NDE en het onderzoek van Sir Oliver Lodge van de Britse Society for Psychical Research (SPR) van ruim een eeuw geleden, het onderzoek in deze eeuw van het door Edgar Mitchell (zie 2) opgerichte Institute of Noetic Sciences (IONS) en het LACH bij de University of Arizona van Dr Gary Schwartz (zie 6).

Verschillende situaties
Als ik mij dergelijke situaties, die allemaal samenhangen met de verschijnselen van waarnemen, bewustzijn en de huidige kijk op de rol van elektromagnetische golven, voor de geest haal kom ik zomaar op een heel rijtje (waarbij verschillende links verwijzen naar teksten, die ook elders op voorgaande pagina’s van deze site voorkomen):

  1. Edgar Cayce had toegang tot non-lokale informatie in de zgn Akashic records
  2. Uitleg van Edgar Mitchell in zijn wetenschappelijke paper over de pcar toestand voor het kunnen ontvangen en her-oproepen van non-lokale informatie (Hij beweert dat een Quantum Hologram de bron is van die intuïtieve waarnemingen dat de waarnemer op dat moment in phase-conjugate-adaptive-resonance (pcar) (fasegewijs-vervoegde-afgestemde-resonantie) is met de entiteit of het object verbonden met het Quantum Hologram.)
  3. Door tussenkomst van een medium contact hebben met overledenen (bijv Eric Medhus en ‘The French Revelation’ via Emily French)
  4. Diepte-regressie in Life Between Lives contact (bijv Michael Newton)
  5. Doorbreken helder bewustzijn bij dementerenden bij het sterven
  6. SoulPhone project van Dr Gary Schwarz
  7. Remote Viewing (Stephan Schwartz)
  8. Zien van geesten en aura’s (zie ervaring Richard Martini)
  9. Swedenborg’s ervaringen oa beschreven in ‘Hemel en Hel’

1. Edgar Cayce had tijdens zijn readings toegang tot Akashic records
Hij was een paranormaal medium en helderziende uit Virginia Beach, die van 1877 tot 1945 leefde en zich presenteerde als een ‘helderziend diagnosticus’. Tijdens zijn sessies (‘readings’) kwam hij in een trance, waarna hij dan in contact kwam met de zgn. Akashic records met informatie over het leven van de betrokken personen, wat het hem mogelijk maakte om vragen van derden te beantwoorden over hun gezondheid. Maar tot zijn grote verrassing – hij was orthodox Christen – legden die antwoorden verbanden met oorzaken in vroegere levens in Atlantis, Egypte, Palestina in de tijd van Jezus, de Essenen, het Romeinse Rijk, Zuid Amerika, enz. Zijn ‘readings praktijk’ breidde zich allengs uit tot een veel breder terrein met uitleg van dromen, toekomstvoorspellingen en zakelijk advies.
Onlangs las ik een latere uitleg van zijn zoon Hugh Lynn Cayce, die uitgebreid die communicaties van zijn vader bestudeerd had en in vragen over het waarheidsgehalte daarvan in “Is communicatie met Edgar Cayce werkelijk of verzinsel?” twee diametraal tegengestelde voorbeelden noemde. Hij legde uit, dat hij dan via een lichtstraal reisde door verschillende bewustzijns sferen en uiteindelijk bij een bibliotheek aankwam, waar de levens van iedereen in alle tijden beschreven staan.
Hij legde dat als volgt uit: “…Iedere en elke ziele entiteit, of aardse entiteit, die in de aardse sfeer verkeert, straalt in die sfeer die omstandigheden uit die vanuit de ziel of spirituele entiteit in het individu worden uitgestraald. Dat wordt dan feitelijk, feitelijke werkelijkheid, in de materiele wereld…”
Wanneer het lichaam van Edgar Cayce in de paranormale of onderbewuste toestand verkeerde, was hij in staat om alle onderbewuste geesten te bereiken, wanneer door suggestie op dergelijke onderbewuste geesten gericht, of dat nu in de materiële of de spirituele wereld was, gesteld dat de spirituele entiteit niet volledig is overgegaan [naar een andere sfeer].
“…We bereiken dan alleen die stralingen die in de aardse sfeer zijn achtergebleven en weer opgepakt worden bij het binnenkomen in de aardse sfeer, ongeacht of [de] entiteit zich daar bewust van is of niet. Het bewustzijn om die toestand te bereiken waarin het fysieke lichaam die realiteit weer op kan pakken ligt binnen eenieders bereik…”

“…Omstandigheden, gedachten, activiteiten van mensen in iedere situatie zijn dingen; aangezien gedachten dingen zijn. Zij maken hun afdrukken op het kader van tijd en ruimte. Op die manier, zoals zij dat doen bij hun activiteiten, worden zij als registraties die gelezen kunnen worden door diegenen die in overeenstemming zijn met of afgestemd op zo’n toestand. (Reading 3976-16)

We zijn kennelijk nog niet in staat om gedachten energie net zo nauwkeurig te meten als we mogelijk in de nabije toekomst zullen kunnen volgens diverse voorspellingen. Het lijkt erop dat gedachten, en vooral opgewonden, zeer emotioneel geladen gedachtenpatronen, in wezen een fijner soort materie zijn, die zo snel beweegt dat onze vermogens niet in staat zijn dat waar te nemen. Waarnemen van gevoelens is mogelijk voor iemand die zijn bewustzijnsniveau heeft aangepast en kan afstemmen op die hogere trillingen.

Dat lijkt sterk op beschrijvingen van non-lokale informatie van anderen.

In aanvulling op dit verhaal voeg ik hier ook het interview van Stephan Schwartz met Bagni di Lucca toe over ons verschuivende paradigma over hoe wij tegen de wereld om ons heen aankijken en welke cruciale betekenis Edgar Cayce’s readings hadden in zijn leven vanaf zijn 23ste (of beter nog het tekstuele recentere interview met Gayle Kimball). Zijn verhaal is ook belangrijk bij de andere op deze pagina genoemde onderwerpen en in het bijzonder het volgende over het Quantum Hologram en nr 7 over Remote Viewing.

2. Uitleg Edgar Mitchell over het Quantum Hologram
Tijdens zijn verblijf in de ruimte had Edgar Mitchell, een van de eerste astronauten die voet op de maan zette, een heftige emotionele ervaring, die een belangrijke invloed had op zijn verder leven als directeur van IONS. Toen hij de aarde en de sterren in de ruimte zag kreeg hij ineens in zijn hele lichaam het geweldige kosmische bewustzijn, dat alle zich voortdurend vernieuwende moleculen van zijn lichaam dezelfde zijn als die van de sterren en planeten waaruit ook de aarde en de mensen in die fysieke kringloop ontstonden, kortom, dat wij niet op onszelf staande wezens zijn, maar één zijn met en onderdeel zijn van het grotere geheel van het heelal met elkaar en met onze aarde.

In zijn wetenschappelijke paper “Nature’s Mind: the Quantum Hologram”, dat hij daarover later als verklaring schreef legde hij de pcar voorwaarde voor kunnen ontvangen en her-oproepen van non-lokale informatie uit (Ik beweer dat een Quantum Hologram toestand de bron is van die intuïtieve waarnemingen dat de waarnemer op dat moment in phase-conjugate-adaptive-resonance (pcar) (fase geconjugeerde kwantumresonantie’) is met de entiteit of het object verbonden met het Quantum Hologram.)
Dat zijn diezelfde stralingen, die ieder individu of voorwerp op deze 3-dimensionale aarde uitstraalt en die geregistreerd worden. Die opgeslagen non-lokale informatie kan vanuit een Quantum Hologram weer toegankelijk gemaakt worden voor een waarnemer, die met die betreffende dimensie/golflengte resoneert (de pcar voorwaarde). Omdat ik het onderwerp tamelijk moeilijk te begrijpen vind, sluit ik hier ook een link bij naar een video, waarin hij het Quantum Hologram uitgebreid uitlegt: https://www.youtube.com/watch?time_continue=63&v=EQuFtyruewo en zijn verhaal begint met zijn bijzondere ervaring in de ruimte. Ook sluit ik uit Ervin Laszlo’s boek “De Akasha-ervaring – Wetenschap en het kosmisch geheugenveld” de Samenvatting bij met een duidelijke uitleg over non-lokale informatie en het Kwantum Hologram.

3. Door tussenkomst van een medium contact hebben met overledenen
Iedereen kent wel voorbeelden van het hebben van contact met overledenen via een medium. Bij zo’n sessie is altijd sprake van een driehoekscontact tussen de 3 betrokkenen: de zender (de overledene(n) met wie contact gezocht wordt), het medium (dat via de vereiste gevoeligheid/golflengte contact kan hebben met de betreffende geest of overledene) en de ontvanger (ook wel de ‘zitter’ genoemd). Als bewijs dat het om echte informatie overdracht via paranormaal contact gaat checkt men wel of het informatie betreft die alleen bekend is bij de zender en de ontvanger en niet telepathisch tussen ontvanger en medium is overgebracht.
Er zijn meerdere manieren waarop de informatie wordt overgebracht:

  • Het medium kan de informatie via gedachtenoverdracht ontvangen en vertelt die informatie dan in eigen woorden, zoals het paranormale medium die begrijpt.
  • De zender neemt bezit van de spraakvermogens van het medium en spreekt met een eigen stemgeluid en spraak, zoals bijvoorbeeld bij Carla Rueckert in de communicatie tussen Don Elkins en Jim McCarty met Ra bij The Law of One in het Ra Material en bij de sessies met Emily French, of
  • Het medium schrijft in trance in een doorlopend schrift de ontvangen informatie.

Ik herhaal hier twee voorbeelden:

Edward C. Randall en Emily S. French – In het ene voorbeeld verwijs ik naar het boek “The French Revelation” van N. Riley Heagarty. Dat bevat een compilatie van de bevindingen een eeuw geleden van Edward C. Randall, een welbekende advocaat uit New York, na vijftien jaren onderzoek naar communicatie met overledenen in samenwerking met een medium, Emily S. French.
Hij geloofde aanvankelijk zelf niet dat dit werkelijk was. In hun talloze avondlijke zittingen in het duister maakten zij gebruik van het zogenaamde fenomeen ‘direct voice’. Daarin kwamen telkens na enige tijd de stemmen door van overleden personen van gene zijde via het medium Emily French, waarbij Edward Randall de vragen stelde en de communicaties registreerde.
Onder de geesten aan de andere kant waren ondermeer de 71 jaar eerder overleden Dr. David C. Hossack en Michael Faraday belangrijke bronnen. Dr Hossack verklaarde als wetenschapper, dat zij daar gewoon voortleefden in een etherisch lichaam – zij het zonder een fysiek lichaam – en alle inzichten, die zij al op aarde hadden verder ontwikkelden. Zo stelden zij bijvoorbeeld, dat het hele universum bestaat uit materie, zij het voor een groot deel met een veel hogere vibratie (donkere materie, donkere energie, ether) dan wat wij op aarde met onze beperkte 3D vermogens slechts gedeeltelijk van het totale stralingsspectrum waarnemen.

Naast onze fysieke lichamen beschikken ook wij hier al over een etherisch lichaam met dezelfde kenmerken als ons fysieke lichaam. Dat etherisch lichaam kunnen wij echter niet allen waarnemen (hoewel sommigen wel aura’s kunnen waarnemen) en bij het sterven ontdoen wij ons van het fysieke lichaam.

Randall moest ook een groot deel van de tijd bij hun sessies besteden aan het overtuigen van geesten dat zij overleden waren, omdat die dat zichzelf niet realiseerden of pertinent niet wilden geloven, aangezien zij zichzelf nog steeds bewust waren met al hun gevoelens en herinneringen en zich niet goed realiseerden, dat zij hun fysieke lichaam kwijt waren; maar ook doordat zij in hun religieuze verwachting geheel andere verwachtingen hadden of de overtuiging hadden, dat er na de dood niets meer is en zij er toch nog steeds bleken te zijn.

Elisa Medhus en Erik Medhus – In het andere voorbeeld verwijs ik naar Erik Medhus die in 2009 als 20 jarige zelfmoord pleegde en naar Elisa Medhus met haar website ChannelingErik.com begon met haar blogs van deze communicaties via enkele mediums als bijv. Jamie Butler en Kim O’Neill. Dat is uitgegroeid tot een site met een gemeenschap van inmiddels een grote schare volgers. Die website rond Erik is ontstaan uit de verwerking van haar verdriet na het verlies van haar zoon. Kort na zijn zelfmoord zocht hij op verschillende manieren contact met zijn moeder, de andere gezinsleden, familie en vrienden, naarmate hij beter met zijn energie leerde omgaan om contact te kunnen zoeken met het aardse niveau.
Haar boek “My Son and the Afterlife, Conversations from the Other Side” doet aandoenlijk verslag van zijn ervaringen daar en zijn groeiende kennis, waarmee hij vele vragen – vaak humoristisch – op een voor ons begrijpelijke manier uitlegt. Zij benadrukt haar aanvankelijke ongeloof gelet op haar wetenschappelijke instelling als arts en haar achtergrond van atheïstische ouders. Het geeft een sterk contrast met de andere boeken met ervaringen van een eeuw geleden, waarbij de warme relatie van Erik en zijn “Mom” met hedendaags taalgebruik van een Amerikaanse twintiger nogal verschilt van de conversaties tussen Raymond Lodge en zijn ouders. Zowel Erik en Raymond als hun ouders zijn zeer gedreven om ons hier op aarde kennis te laten maken met hun ervaringen.

4. Diepte-regressie in Life Between Lives contact
Belangrijke grondlegger en promotor van deze diepteregressie methode was Dr. Michael Newton (1931-2016). Als hypnotherapeut gebruikte hij de helende werking in trauma behandeling al door het onder hypnose terugvoeren van patiënten naar een vroegere trauma veroorzakende periode in hun leven om gedachten en emoties met elkaar in verband te brengen door samen de betekenis, de functie en gevolgen van hun herinneringen en ideeën aan het licht brengen. Hoewel hij er van overtuigd was, dat geen enkel mentaal probleem inbeelding is, was hij er aanvankelijk helemaal geen voorstander van om terug te gaan naar vorige levens, zelfs niet wanneer cliënten daarom vroegen.
Op een gegeven moment kwam hij bij een behandeling voor het beheersen van chronische pijn echter terecht bij een vorig leven, waarin zijn cliënt in de eerste wereldoorlog in Frankrijk door een bajonet was gedood.
Maar het doorslaggevende inzicht in zijn denken kwam pas toen hij zich begon te realiseren, “dat onze diepgewortelde herinneringen een scala aan ervaringen bevatten die te echt en te zeer onderling verbonden zijn met elkaar om ze te negeren.” Zoals hij later zei “begon hij te begrijpen hoe belangrijk, therapeutisch gezien, de link is tussen onze lichamen, de gebeurtenissen in ons vorige leven en wie we vandaag zijn.” Hierna ontdekte hij, dat het mogelijk was om de zielenwereld te kunnen “zien” door de geestesogen van de gehypnotiseerde, die hem dan kon vertellen over het leven tussen de levens op Aarde.
In de casus die de deur opende naar de zielenwereld gebruikte hij toen onbedoeld een van de sleutelwoorden voor spirituele herinneringen door zijn cliënt te vragen of ze in haar gevoelens van eenzaamheid een specifieke groep had van vrienden die zij miste, waarna ze plotseling begon te huilen: “Ik mis sommige vrienden uit mijn groep en dat is waarom ik zo eenzaam ben op Aarde. Hier, in mijn permanente thuis, en ik kijk ze nu allemaal aan!”
Tot zijn grote verrassing ontdekte hij zo bij toeval dat in die toestand communicatie met die personen mogelijk was. Communicatie waarbij hij concrete antwoorden kreeg op vragen als: “Waar ben je nu, wat zie je om je heen”? “Wat heb je aan je voeten als je naar de grond kijkt”? “Hoe heet je”? “In welke plaats of welk land woon je”? “Hoe oud ben je”? “Welk jaar is het nu”?
Verder ontdekte hij dat hij daarbij dan gewoon aan zo’n persoon kon vragen wat die vervolgens beleefde en in welke stappen dat hele stervensproces verliep en waar hij of zij dan uiteindelijk terecht kwam, iets wat stelselmatig als “thuis” werd omschreven. Hij deed duizenden regressies met cliënten naar het bestaan tussen de levens”, het zgn “tussenbestaan” en noemde dat Spirituele regressies. Op basis van die ervaringen kon hij toen verslag doen van wat er vanaf het sterven gebeurde in de periode tussen dat sterven en een volgend leven en bij analyse van zijn ervaringen ontdekte hij vervolgens vaste patronen en kenmerken in dat proces.

Om voor jezelf een voorstelling van het Meta bewustzijn te maken omschrijft Newton onze geest als drie schillen van gekoppeld geestelijk bewustzijn. De buitenste laag omvat onze bewuste geest, ofwel het waakbewustzijn met ons kritische, analytische denkvermogen met onze bewuste herinneringen. De tweede laag is ons onderbewuste, waar we in eerste instantie terecht komen bij hypnose en toegang hebben tot alle herinneringen van wat ons ooit is overkomen in dit of een vorig leven. De derde en binnenste laag noemen we het metabewustzijn. Dat niveau is de diepste staat van ons Zelf, waarin wij een uitdrukking zijn van onze Oerbron. In het metabewustzijn huist onze werkelijke identiteit, aangevuld met alle onderbewuste kennis en herinneringen van alle alter ego’s die wij opbouwden in onze vorige levens. Het zou weleens zo kunnen zijn dat het metabewustzijn niet een laag is maar de ziel zelf. Het vormt onze omvattendste bron van wijsheid en inzicht.

5. Doorbreken van helder bewustzijn bij dementerenden bij het sterven
Er blijken 2 soorten bewustzijn te zijn: enerzijds het waakbewustzijn via het waarnemen van de omgeving door de signalen met de zintuigen en die gecoördineerd worden via de hersenen en anderzijds het non-lokale bewustzijn op basis van non-lokale informatie buiten onze ruimte/tijd dimensie (zie bij 2. De uitleg over het Quantum Hologram van Edgar Mitchell).
Als de fysieke hersenen van de mens beschadigd zijn worden die geestelijke vermogens en daarmee dat waakbewustzijn aangetast of als het fysieke lichaam dood gaat verdwijnt die fysieke stof bij de dood in de materiële kringloop. Maar de non-lokale informatie van ieder schepsel of voorwerp dat in deze 3-D wereld heeft bestaan en daarvan elektromagnetische golven uitstraalt die worden geregistreerd en blijft non-lokaal voortbestaan.
Er zijn NDE’s bekend, waarin mensen die vanaf hun geboorte blind waren tijdens hun NDE kleuren konden zien en demente mensen, die kort voor hun sterven helder waren en gesprekken konden voeren. Grote hersenactiviteit kan het non-lokale bewustzijn juist verstoren en afzwakken of wegdrukken.

6. SoulPhone project
Al begin vorige eeuw werd door de Britse SPR bewezen, dat de ziel na het sterven voortbestaat. Naast de informatie die uit het bestuderen van reïncarnatie en NDE’s wordt aangedragen wordt ook veel bijgedragen door wat overledenen zelf vertellen over hun bestaan aan gene zijde via mediums in communicatie met die overledenen. Enkele boeken die in dat opzicht veel indruk op mij maakten (zie onder 3, maar dat zijn beslist niet de enige bronnen over dit onderwerp) zijn bijvoorbeeld:
My Son and the Afterlife, Conversations from the Other Side van Elisa Medhus, MD ©2013 en My Life after Death, a Memoir from Heaven van Erik Medhus en zijn moeder Elisa Medhus van ©2015
The French Revelation, Edward C. Randall’s Complete Works Compiled van N. Riley Heagerty ©1995, 2015 en
The Survival of Man en Raymond or Life and Death beiden van Sir Oliver Lodge ©1909 en 1916.
Daarin werd ondermeer gesteld, dat communicatie met overledenen in de toekomst ooit normaal zal gaan worden. In diezelfde richting gaat het door Dr Gary Schwarz, directeur van het Laboratory for Advances in Consciousness and Health (LACH) aan de University of Arizona gestarte initiatief van het SoulPhone Project. Daarin probeert men met uiterst gevoelige instrumenten signalen van overledenen te ontvangen.

7. Remote Viewing
Uit Hfdst 5 van het boek van Alan Hugenot was ik al bekend met het Stargate Project van de Amerikaanse overheid, waarin met behulp van remote viewing een verdwenen neergestort vliegtuig in de Afrikaanse jungle werd terug gevonden en ook met de case waarin men het in het geheim bouwen van een Russisch nieuw type onderzeeër (tot verbazing ondergronds in de bergen van Siberië en zonder verbinding met zee) kon volgen. Het wordt ook wel toegepast om archeologische vindplaatsen terug te vinden. Nu vond ik een artikel van Stephan Schwartz over hoe remote viewing werd gebruikt bij het terugvinden van Saddam Hussein. Het wordt ook bijvoorbeeld gebruikt om oude archeologische vindplaatsen te lokaliseren. Zie ook het uitgebreide interview  “Verkenningen in het Non-Lokale” met hem uit het boek “Mysteries of Science and Consciousnes” van Gayle Kimball (2020), waarin hij ook zijn kennismaking met de readings van Edgar Cayce toelicht.

8. Zien van geesten en aura’s
Het bereik van onze zintuigen is niet voor iedereen gelijk en daardoor nemen wij slechts een heel kleine range waar van alle elektromagnetische straling om ons heen. Zo is er bijvoorbeeld al een verschil tussen mensen en dieren (bijv honden en insecten wat betreft geluid, geur en kleuren). Zie hieronder een ervaring van Richard Martini.

Waarom ziet niet iedereen ze en ik wel?
Ik heb ze mijn hele leven al gezien. Dat is net zo als vragen “waarom ontvangt mijn stereo radio Havana niet?” Nou, die is niet afgestemd om radio Havana te krijgen. Als je een korte golf had zou je radio Havana kunnen ontvangen. Ik was een keer in Sydney in Australië en logeerde in het huis van een vriend. Hij had dat huis net gekocht en het was leeg op een bed na. Ik sliep daar de eerste nacht en toen ik wakker werd hing daar op ongeveer 6 m in de kamer in het huis met een 6 m hoog plafond een man in schilders kleren aan een strop.
Ik kwam omhoog op mijn ellebogen.. als in “Oh mijn god, wat is dat?” Toen ik wakker werd zei hij met een Australisch accent “Heel erg sorry kerel, het is gewoon iets waar ik een aandrang voor voel.”
Toen “klom hij naar beneden vanuit de hanebalken” — er werd een ladder zichtbaar die ik niet gezien had, een soort oranje ladder en toen hij onderaan was trok hij het touw naar zich toe – dat zat niet vast – of hoe dat ook vast zat, daar heb ik geen idee van. En toen hij van de ladder af stapte verdween die (of ik kon hem niet langer zien). Later die dag lunchte ik met de vrouw van mijn vriend, die 20 jaar in dat huis had gewoond. Ik zei “Dus wie is dat spook bij jullie?” Toen vroeg ze me waar ik het over had en vertelde ik haar mijn verhaal. Ze zei “Oh, dat is de schilder, die kerel die het huis schilderde  zichzelf ophing, maar hij hing zichzelf op in zijn eigen huis een paar blokken verderop.”
Ik zei “Nou, dan moet hij jullie huis prettig gevonden hebben, want hij hangt hier nog steeds rond.”
Die schilder gaf mij “Nieuwe informatie.” Dat wil zeggen – niet iets wat ik wist of geweten kon hebben of ergens opgezocht had (dit was in 1996).
En zoals ik al zei zou ik tientallen van net zulke aan te tonen gevallen kunnen vertellen.
Waarom kun je hem niet met een camera filmen? Wel, camera’s pikken tegenwoordig allerlei soorten energie op he? Als je gewoon zoekt op “politie camera’s” en “spoken” zul je merken dat zelfs de politie daar nul verklaring voor heeft. Dus degenen die naar bewijs zoeken – nogmaals, dat is net als het zoeken naar de oorzaak waarom je een bepaald radio station niet kunt horen, of de juiste ontvangst kunt krijgen. Die zijn daar niet op gebouwd.

9. Swedenborg’s ervaringen
Emanuel Swedenborg (Stockholm, 29 januari 1688 – Londen, 29 maart 1772) was een Zweedse wetenschapper, mysticus, filosoof en theoloog. De familie Swedenborg was van adel. Zijn vader Jesper Swedenborg was bisschop en professor aan de universiteit van Uppsala.
Na zijn universitaire studies in Uppsala waar hij filosofie, wiskunde, wetenschappen, Latijn, Grieks en Hebreeuws studeerde, volgde hij nog talrijke andere opleidingen. Hij studeerde fysica, astronomie, werd boekbinder en maakte muziekinstrumenten. Ook interesseerde hij zich voor kosmologie, anatomie, fysiologie, politiek, economie, metallurgie, mineralogie, geologie en scheikunde en na 1743 ook voor godsdienst, esoterie en mystiek.
Swedenborg bestudeerde de hersenen en de endocriene klieren. Sommige van zijn ontdekkingen werden pas in de twintigste eeuw bevestigd als juist/werkbaar.

Swedenborg was sterk geïnteresseerd in spiritualiteit. Hij probeerde zelfs een rationele verklaring te vinden voor de werking van de ziel. In de jaren 1744 en 1745 kreeg hij een reeks ‘visioenen’ die diepe indruk op hem maakten. Dat gebeurde na een ernstige crisis in 1743.
Vanaf 1745 verbleef hij tot aan zijn dood in Londen. Daar schreef hij een 30-delig werk over theologie. In de uitgave ‘Hemel en Hel’ geeft hij zijn inzichten op basis van communicatie met engelen en geesten in het hiernamaals weer.

Swedenborg had in Zweden een maçonniek genootschap opgericht met, op basis van het Boek Genesis, een initiatierituaal in acht graden. In de Verenigde Staten bestaat de ‘Swedenborgritus’, opgericht in 1859 door leden van de ‘Church of the New Jeruzalem’. Vanuit New York ging de Ritus verder naar Canada.
Na zijn dood begonnen een paar volgelingen in 1783 in Londen een organisatie op te richten onder de naam ‘Church of the New Jeruzalem’. In 1788 telde zij al talrijke leden die zich verenigden in een tempel. In de Verenigde Staten zijn er duizenden leden van de Swedenborgiaanse Kerk. Ook Zweden, Polen en Rusland kenden volgelingen van deze Ritus. In Nederland bestaat een Swedenborg-genootschap (‘s-Gravenhage) dat alle werken van Swedenborg (van ca 1910-1970) in het Nederlands vertaalde.