Reïncarnatie/NDE

De onder deze knop beschreven inzichten in Reïncarnatie en Nabije-Doodervaringen (NDE) nemen een belangrijke plaats in bij de ontwikkeling van mijn levensbeschouwing gedurende mijn leven.

Als ik daar vanaf dit moment op terug kijk dan is op dat pad een duidelijk spoor zichtbaar, dat wordt gemarkeerd door kennismakingen met de ervaringen en inzichten van personen als Edgar Cayce, Ian Stevenson (en zijn opvolgers aan de University of Virginia), Titus Rivas, Pim van Lommel, Don Elkins en Carla Rueckert en ook wel Wynn Free.

Geleidelijk aan groeiden die ideeën vanuit eerst een “verwonderd kennismaken met” steeds verder aan met nieuwe informatie en inzichten, die het beeld op een logische manier verder aanvulden en verdiepten. Vanuit mijn aanvankelijke “zou dat echt zo kunnen zijn” via steeds overtuigender ervaringen van deze en ook andere mensen en serieuze onderzoeksresultaten groeide zo bij mij de overtuiging, dat ons leven een incarnatie hier op deze aarde is, die deel uitmaakt van een lange reeks van vele incarnaties in de evolutie van onze ziel, ons Hogere Ik op weg naar de eenwording met God, onze Oerbron.

Tijdens deze ontwikkeling begon ik mij te realiseren, dat mijn “ik” als persoon in dit fysieke lichaam een relatief begrip is en geen eenduidig vaststaand iets is. Mijn persoon als identiteit in dit fysieke lichaam bestaat uit de geaccumuleerde ervaringen tijdens mijn leven hier op aarde en die ontwikkelt zich naarmate ik ouder wordt en indrukken op doe en achter laat in alle rollen en omstandigheden gedurende mijn leven; als puber, op school, als student, als echtgenoot, als vader, als collega, als religieus persoon, als kerklid, kortom, in de vele, vele situaties waarin mijn leven zich ontwikkelt. Mijn persoon als identiteit is niet alleen hoe ik dat zelf ervaar, maar ook hoe mijn omgeving dat ervaart. Mijn persoon, mijn identiteit als twintiger is een andere dan mijn huidige bewuste zijn als zeventiger.

En daarnaast het gegroeide inzicht, dat mijn identiteit niet alleen bestaat uit de tijdelijke persoon opgebouwd in dit fysieke leven tussen geboren worden en sterven, maar dat die is ingebed in mijn onsterfelijke ziel, mijn diepste bestaan, mijn Hogere Ik.

In feite heb ik nooit geloofd in de materialistische opvattingen van een eenmalig tijdelijk bestaan, dat uit het niets ontstaat bij de bevruchting van de eicel en weer in het niets verdwijnt bij het sterven met het weer opgenomen worden van de stoffelijke resten in de fysieke kringloop.  Deze visies hebben het Bijbelse begrip “eeuwig leven” en een “wederopstanding aan het einde der tijden”, dat ik vanuit mijn jeugd mee kreeg, een andere setting gegeven en concreter gemaakt op een manier die ik logischer kan beleven.  Mijn opvattingen zijn in dit opzicht genuanceerder geworden, doordat de inzichten uit reïncarnatie en nabije-doodervaringen mij veel aannemelijker voorkomen in mijn opvattingen over mijn onsterfelijke ziel. Ook het begrip over karma heeft een meer rationele uitleg gegeven aan van vroeger meegekregen opvattingen over “zonde” en “vergeving”.

Ik kan mij dan ook zeer wel vinden in de boodschap van Bob Coppes in zijn presentatie ‘Please, don’t turn near-death experiences into a new religion’ op de IANDS *) conference op 2 december 2016, waarin hij laat zien, dat de centrale boodschap van onvoorwaardelijke liefde en onderlinge verbondenheid uit de inzichten van reïncarnatie en Nabije-doodervaring terugkomen in alle grote religies. Hij benadrukte dan ook  dit niet te vertalen naar een veroordeling van bestaande godsdiensten, maar eerder te zien in termen van spirituele ontwikkeling dan deze inzichten als een nieuwe godsdienst op te vatten.

Je bent nooit alleen
Ik volg regelmatig de commentaren van Richard Martini op vragen van lezers op Quora, die hijzelf betitelt als “Mijn duit in het zakje”. Zo sprak ook dit mij aan.

Zeker de laatste decennia is door serieus onderzoek rond reïncarnatie en nabije-doodervaringen (zie bijv de pagina ‘Evidence’) veel overtuigend feitenmateriaal bekend geworden.


*) International Association for Near Death Studies