Onze kosmos

Na mijn opvattingen op de vorige pagina’s, die de afgelopen jaren redelijk zijn uitgekristalliseerd, belanden we op de pagina’s onder deze knop dan bij het grote raadsel in onze kosmos, dat van ruimte en tijd naast eeuwigheid.

Daar ook maar enigszins iets van proberen te begrijpen vanuit onze beperkte dimensies . . . . dat is een grote uitdaging. Dat is ook wat die houtsnede op de Homepage wil uitbeelden.

Er zijn weliswaar grote verwachtingen geuit met de Quantum fysica en de snaren theorie, de moderne theoretische natuurkunde en het steeds verder proberen door te dringen in de wereld van het hele kleine, de zwaartekracht, zwarte gaten, donkere materie, e.d. Maar er zijn ook geluiden, dat de moderne fysica een reus op lemen voeten is, aangezien zij grotendeels op theoretische mathematische aannames berust, die door sommige critici soms wel als “fantasieën” worden bestempeld.

In hoeverre kunnen wij iets bevatten van de metafysische wereld naast onze fysische wereld van materie in tijd en ruimte?

In die raadsels komen we ondermeer al terecht als we het hebben over non-lokaal bewustzijn, de hypothese die Pim van Lommel naar voren brengt in zijn boek ‘Eindeloos Bewustzijn’ over het permanente bewustzijn van alles wat gebeurd is en nog gebeurt, gedacht en beleefd wordt en waar tijd niet bestaat. Dat doet ook denken aan de zgn ‘Akasha kronieken’ waar Edgar Cayce en andere mensen met paranormale vermogens toegang toe zouden kunnen hebben.

En hoewel ik ook mensen tegenkom, die zeggen, dat zo’n inzicht in de fysische kanten van de kosmos je geen stap verder brengt in de metafysische wereld sta ik op de sub-pagina’s onder deze menuknop stil bij deze onderwerpen, maar het zal zeer “onaf” zijn, omdat de gedachten hierover – en zeker de mijne – nog volop in beweging zijn (en het zelfs de vraag is of er ooit een brug tussen deze werelden valt te slaan).

Voorlopig zet ik onder deze knop enkele documenten, die hier ieder vanuit een totaal andere invalshoek op ingaan, namelijk:

  • allereerst het artikel “Dimensiewissel – Wat er gebeurt als jouw haakje aan de vierdimensionale wereld loslaat”, omdat dat artikel van Jim van der Heijden uit het jubileumnummer van Terugkeer bij het 25-jarig jubileum van Merkawah een goede benadering geeft van hoe de “ervarende ziel” vanuit een hogere dimensie de vierdimensionale werkelijkheid (driedimensionale ruimte en tijd als vierde dimensie) beschouwt. Daarom heb ik dat artikel hier integraal opgenomen.
  • dan de vertaalde tekst van “Hoofdstuk 6 – Een Kleine Kosmologie/ Eine Kleine Kosmologie” uit A Wanderer’s Handbook” van Carla Rueckert uit 2001. Ik heb enige tijd geaarzeld of ik die tekst (van ca. 28 pagina’s) wel op zou nemen, omdat hij nogal zweverig over zal komen op mensen, die de achtergrond niet kennen en daar niet echt in geïnteresseerd zijn. En bovendien omdat hij moeilijk leesbaar is door het tamelijk gekunstelde woordgebruik van de bronnen Ra en Q’uo in de sessies van Don Elkins als vraagsteller, Carla Rueckert als medium en Jim MacCarty.  In dat hoofdstuk poogt zij in een samenhangende, lopende tekst  de evolutie van onze ziel (ons hogere ik) te behandelen tijdens de overgang van 3e naar 4e dichtheid. Daarbij wordt ook gerefereerd aan de ideeën van Larson.
  • en een overzichtsartikel ‘The Origins of Space and Time’ uit het gezag hebbende blad ‘Nature’ uit 2013 over de verschillende sporen waarlangs de moderne fysica haar inzicht in de kosmos tracht te verdiepen met ook een voorbeeld van een recente ontwikkeling in de vorm van een geheel nieuwe zwaartekracht theorie van Erik Verlinde. En daarnaast informatie over de eigenzinnige ideeën in zijn ‘Reciprocal System of Physical Theory’, die Dewey B. Larson in de vorige eeuw ontwikkelde en waarvan je nauwelijks sporen terug vindt in de huidige wetenschappelijke opvattingen.
  • en daarna voegde ik de pagina toe over een nieuw paradigma over een bewust universum gebaseerd op de ervaringen van Alan Ross Hugenot na zijn Nabije-Dood ervaring en daarop volgende uitgebreide studie van de afgelopen jaren. In die activiteiten is hij met een achtergrond als ingenieur, vertrouwd met fysica, en na zijn NDE ook met paranormale vermogens, op zoek naar een wetenschappelijke verklaring voor het oneindige eeuwige non-lokale bewustzijn dat hij zelf ervoer, en dat primair is in verhouding tot het bewustzijn via het menselijke brein. Dit in tegenstelling tot de gangbare materialistisch georiënteerde fysica, gebaseerd op achterhaalde Newtoniaanse inzichten, die niet in staat zijn zo’n verklaring te geven.
  • tenslotte maakte ik nog een pagina over mijn veranderde opvatting over de dood in vergelijking met de wat wonderlijke uitspraken van de kerken daarover, waar je voor jezelf moeilijk een beeld bij kunt voorstellen. Na het loslaten van je fysieke lichaam bij de dood leef je eigenlijk voort in een nieuwe levensfase in het hiernamaals, waar je ziel zich verder ontwikkelt – met al dan niet nieuwe incarnaties op aarde – in verschillende sferen naar het Licht tot hij uiteindelijk opgaat in de Algeest.

In feite gaat het in de sub-menu’s onder deze menu knop over onze visie op de kosmos, over hoe wij onszelf in onze kosmos zien. Ga je daarbij uit van een materialistisch wereldbeeld, waarin alles uiteindelijk wordt teruggebracht tot het eindige fysieke bestaan in ruimte en tijd of ga je uit van het dualisme van Plato, Descartes en Spinoza met een fysieke en een geestelijke wereld, een fysische naast een metafysische werkelijkheid. Of – in termen van de Law of One – zie je jezelf als een ‘Mind-Body complex’ of als een ‘Mind-Body-Spirit complex’.

Ik kan het niet anders dan dualistisch beleven, waarin onze eindige incarnaties in een tijdelijk fysiek vehikel van ons lichaam in een “fysieke stofwisseling” onderdeel uitmaken van deze kosmos, maar waarin wij daarnaast met onze ziel, ons Hogere Ik eeuwig bestaan in een metafysische werkelijkheid. Daarin evolueren wij als in een soort “geestelijke stofwisseling” met alle opgedane ervaringen en inzichten naar de uiteindelijke eenwording van ons bewustzijn met onze Oerbron. In die opvatting zijn wij ‘Mind-Body-Spirit complexen’ die zowel in de fysische werkelijkheid als in de metafysische werkelijkheid leven.

De in de achterliggende jaren steeds verder wetenschappelijk onderbouwde inzichten met betrekking tot reïncarnatie – en recenter ook van Nabije Dood Ervaringen en communicatie met overledenen via mediums – hebben mij uiteindelijk de overtuiging gegeven, dat het ontkennen van die metafysische werkelijkheid en alles materialistisch willen verklaren een krampachtige, gekunstelde opvatting is, een leven met je ogen dicht.

De indrukwekkende video van Jan Wilssens “Reïncarnatie en leven na de dood” van eind 2013 geeft een helder overzicht, dat hij als volgt toelicht:
“Er is de laatste jaren, onder invloed van nieuwe wetenschappelijke ontwikkelingen, een nieuw en juister beeld ontstaan over leven en dood. Belangrijke, ernstige onderzoekers als Raymond Moody, Elizabeth Kübler-Ross, Bruce Goldberg, Brian Weiss, Michael Newton, Pim Van Lommel, Peter Fenwick, Gary Schwarz, Brian Josephson, David Bohm, Helen Wambach, Ian Stevenson en nog heel wat anderen deden/doen onderzoek naar uittredingen, bijna dood ervaringen, sterfbedvisioenen, communicatie met overledenen (oa door mediums en elektronische apparatuur) en reïncarnatie. Allen, zonder uitzondering, waren bij aanvang (niet-religieuze) wetenschappelijke sceptici die door omstandigheden in contact kwamen met een aantal ‘vreemde’ en onverklaarbare fenomenen.
Door hun onderzoek (dat vaak jaren duurde) kwamen ze tot een aantal conclusies : het menselijk bewustzijn is geen product van de hersenen, de mens kan waarnemen en functioneren als zijn lichaam reeds (klinisch) dood is, contact met overledenen is mogelijk via (ernstige en eerlijke) mediums, de mens wordt kennelijk terug geboren (reïncarnatie).
Conclusie: de ‘dood’ zoals wij die (menen te) kennen bestaat niet.

De gangbare opvattingen over de dood zijn eigenlijk nog steeds gebaseerd op (soms letterlijk) middeleeuwse opvattingen. De dood is iets wat afschrikt, waar we niet over praten. Het is echt een taboe. En als we ermee geconfronteerd worden weten we niet hoe ermee om te gaan. Vaak wordt de dood gezien als een soort ‘eeuwige slaap’ of een intrede in het grote niets. Of er zijn natuurlijk de religieuze opvattingen die ook allemaal verkleurd zijn door de sociale en culturele omstandigheden waarin ze ontstonden.

De informatie is gebaseerd op de onderzoeken en de belangrijke en vernieuwende conclusies van ondermeer de bovenvermelde onderzoekers. Deze conclusies zijn tegelijk heel grensverleggend maar ook heel hoopgevend: Het leven stopt niet bij de dood en het afscheid is slechts tijdelijk!

NB – Je kunt de langzaam voorbij schuivende tekst af en toe even stoppen met || om rustig te kunnen lezen en daarna weer starten en de 5 kwartier durende video kun je natuurlijk ook in gedeelten bekijken.